درمان با نور قرمز برای وزوز گوش

• رگ های خونی آسیب دیده در مغز نزدیک یا اطراف گوش

• کم شنوایی مرتبط با سن

• گرفتگی عروق اطراف گوش میانی یا داخلی

انرژی لیزر، به ویژه در طیف‌های قرمز و مادون قرمز نزدیک، توانایی نفوذ به بافت، تحریک میتوکندری در سلول‌ها برای تولید آدنوزین تری فسفات (ATP)، منبع انرژی اولیه برای فرآیندهای سلولی را دارد.
میتوکندری ها به عنوان نیروگاه های سلولی عمل می کنند و سوخت را برای تولید ATP متابولیزه می کنند. مطالعات نشان داده‌اند که قرار گرفتن در معرض لیزر درمانی سطح پایین (LLLT) می‌تواند تولید ATP را افزایش دهد، به طور بالقوه متابولیسم سلولی را افزایش داده و ترمیم و بازسازی بافت را بهبود می‌بخشد و در نتیجه شرایط مختلف دژنراتیو را کاهش می‌دهد.
در زمینه بیماری‌های گوش، لیزرهای کم‌شدت برای ایجاد تغییراتی در بافت کلاژن در حلزون گوش، به‌ویژه بر غشای پایه تأثیر می‌گذارند. علاوه بر این، LLLT اثر مفیدی بر بازیابی سلول‌های موی حلزون به دنبال ریزش موی حاد نشان می‌دهد و در نتیجه به طور بالقوه تکثیر سلولی را افزایش می‌دهد.
تحریک فتودینامیک میتوکندری سلول های مو باعث ایجاد آبشاری از اثرات در گوش داخلی می شود، از جمله افزایش سنتز ATP و کلاژن، آزادسازی فاکتورهای رشد، بهبود جریان خون موضعی و فعال سازی مکانیسم های ترمیم.

زمینه:وزوز گوش همچنان یک علامت گیج کننده با یک علت گریزان است که تا به امروز فاقد عوامل ایجاد کننده خاص است. فارماکوژنومیک مربوط به اختلالات شنوایی هنوز مشخص نشده است و در حال حاضر هیچ داروی مورد تایید FDA برای مدیریت وزوز گوش وجود ندارد. اثربخشی درمان در میان موارد ایدیوپاتیک متناقض است و برای موارد مقاوم عملاً وجود ندارد. برای پرداختن به این چالش بالینی، رویکردهای درمانی سفارشی شده فوری مورد نیاز است. تحقیقات ما به پتانسیل مداخلات جایگزین و مکمل برای افراد مبتلا به وزوز گوش ایدیوپاتیک و مقاوم می‌پردازد.



مواد و روش ها:مطالعه پیشگام ما بر ارزیابی تغییرات در نمرات پرسشنامه نقص وزوز گوش (THI) در طول درمان و تا 15 روز پس از قطع درمان متمرکز بود. ما روش‌های جدید لیزر درمانی سطح پایین transmeatal (LLLT) را با استفاده از نور به عنوان یک درمان مستقل، و همچنین در ترکیب با خلاء درمانی (VT)، اولتراسوند (US)، جینکو بیلوبا (GB) و فلوناریزین دی هیدروکلراید (FD) بررسی کردیم. علاوه بر این، ما این روش‌های درمانی را در برابر لیزر پانکچر (LP)، تک‌تراپی FD و تک‌تراپی GB مقایسه کردیم.



نتایج:پاسخ‌های درمانی مثبت قابل‌توجهی که از اثرات دارونما پیشی گرفتند، با LP و transmeatal LLLT مشاهده شد. در مقابل، اثرات متضاد کوتاه مدت با VT، US، GB، و FD هنگامی که با LLLT ترکیب شدند، مشاهده شد. نتایج درمان با LLLT transmeatal با مدت زمان تابش طولانی مدت از 6 دقیقه تا 15 دقیقه، با استفاده از توان لیزر 100-mW در 660 نانومتر مشهود بود. علاوه بر این، مزایای درمانی پایدار بیش از اثرات دارونما در 15-روز پس از درمان مشاهده شد، به ویژه با LLLT و VT ترکیبی، تک درمانی GB، تک درمانی FD، تک درمانی LLLT transmeatal یا LP.



نتیجه گیری:سوراخ کردن لیزر و LLLT transmeatal به عنوان مداخلات جایگزین امیدوارکننده برای افرادی که با وزوز گوش ایدیوپاتیک و مقاوم درگیر هستند ظاهر می‌شوند. تحقیقات آتی باید به بررسی پیامدهای طولانی مدت LLLT در مدیریت وزوز گوش، همراه با بررسی پارامترهای دزیمتری و طول موج بهینه برای LLLT transmeatal بپردازد.